serbest notlar

BÖLÜM 2 Nerede kalmıştık? Evet… Bölüm 1’in sonunda adamımız annesiyle konuşmuştu. Annesiyle içten bir sohbetin ardından evine doğru yola koyuldu. Eve vardığında onu yine aynı şey karşıladı: sessizlik. Duvardaki saat bile sanki onun içini oymaktan vazgeçmişti; tik taklar susmuştu. Sessizliğe daha fazla dayanamayan adam, müzik açtı. Sakin bir ezgi doldu odaya. Çalışma masasına geçti, kalemi eline aldı ama zihni orada değildi. Arka planda müzik çalarken, zihninde hiç susmayan bir ses vardı. İç sesi… Durmaksızın konuşuyordu. Ne kadar bastırmaya çalışsa da başarılı olamıyordu. Dışa vurmakta zorlanıyordu. Ta ki… artık dayanamayana kadar. Bir anda eline kalemi aldı ve içinden geçenleri yazmaya başladı. Yazdı, yazdı, sayfaları çevirdikçe daha da hızlandı. O kelimeler onun iç savaşıydı. Her harf bir gözyaşı, her satır bir iç çekişti. En sonunda durdu. Başını arkaya yasladı, gözlerini kapattı, derin bir nefes aldı. Sessizce, boğuk bir tonda fısıldadı: “Çok yaşa, Lavinia…” Ardından yerinde...

Yarım Kalan Her Şeyi Tamamlamak İçin… TEKRAR! Hayat dediğimiz bu yolculukta çoğumuz bir şeyleri yarım bırakıyoruz. Bazen bir projeyi, bazen bir cümleyi, bazen de… hayallerimizi. Bu yazının ilhamı, en sevdiğim rapçinin şu cümlesinden geliyor: “Yarım kalan her şeyi tamamlamak için TEKRAR!” Güzel değil mi? Çünkü bu söz, yeniden başlama, umut ve mücadele demek. Neden Hayallerimizi Yarım Bırakıyoruz? Kendimize dürüst olalım... Neden vazgeçiyoruz? Çabuk yoruluyoruz, bazen çok umutsuz düşünüyoruz. Ama unutma: Hayaller ertelenir, vazgeçilmez. Önceki yazılarımda da dediğim gibi; Yürüdüğümüz yolda pes etmiyorsak, hayallerimizden de vazgeçmemeliyiz. Hayat Bazen Adil Değil Ama… Hayat bazen hiç beklemediğin anda sertçe vurabilir. Ama her düşüş, yeni bir kalkışın başlangıcı olabilir. Ve biz… yürümeye devam etmeliyiz. Herkesin Bir Hayali Var Gece uyumadan önce aklına gelen o düşünce var ya… Kalbini hızlandıran, seni heyecanlandıran… Ben de öyleyim, biliyorum. Hayaller, seni...

Hayat İçin Asla Geç Değildir Hayat aslında hiçbir şey için geç değildir. Ama biz insanlar sık sık şöyle deriz: “Yaşım geçti artık.” İşte bu, yanlış bir düşüncedir. Çünkü yaşadığın hayat ve yürüdüğün yol seni nereye götüreceğini asla bilemezsin. Yolunda Karşına Çıkanlar Sınavdır Bir hedefin, bir hayalin vardır… Ve bunun için bir yol inşa edersin. O yolda yürürsün. Karşına zorluklar, engeller, düşüşler çıkar. Ama bunların hepsi seni daha güçlü kılmak için önüne konulan sınavlardır. Yeter ki vazgeçme. Devam et. İnsan Olmanın Gücü Biz birer insanız. Hepimizin kendi savaşı, kendi mücadelesi var. Evet, yoruluyoruz. Bazen bıkıyoruz. İçimizden ya da dışımızdan “Yeter!” diye bağırmak geliyor. Ama bu duygular bizi insan yapan şeyler. Onları bastırmak değil, kabul edip dinlenmek gerekir. Çünkü durmak, nefes almak ve sonra yeniden yürümek… İşte bu gerçek güçtür. Kendine Sor: “Ne Oldum?” Değil, “Ne Olacağım?” Kendine şu soruyu sor: “Ne oldum?” değil, “Ne olacağım?” diye dü...